septiembre 13, 2009

hOsTiiLiiDaD...


iiO tE reToO a uN dOeLoO dE paLaBraS,
a qUe diiGaS tU vErdaD sEa cOaL sEa,
miiEnTraS siiGaS aSíí nO te deJaRé eN paZ,

iiO tE reToO a peLeaR, a lO qUe sEa.

tE eXiiGoO, siiLeNciiO, qUe nO caLLeS maS,
qUe gRiiTeS pOr lOs cOaTrO viiEnToOs,

qUe deJeS oOííR tU vOz cOn cLaRiiDaD,

tOrPe siiLeNciiO, muEsTra tUs cONoCiiMiiEnToOs.


sii eS qUe aÚn tE qUeDa la duDa,
tE acLaRoO, siiLeNciiO, cOn tOda viiTaLiiDaD,

qUe iia nO mE caBe cOrDuRa,
qUe eStOii cOnTra tíí, eN fRaNca hOsTiiLiiDaD.

septiembre 11, 2009

laGriiMas....


Cuando una lagrima va formando,
un pequeño surco de río,

que brota de la ventana del alma,

para caer por desgracia con desaliento,
en vacío a la dura o blanda tierra.

Sí, cuando el surco no es borrado,

por una mano amiga que intenta,

aliviar la herida visible y solo se está,

con el sentimiento amargo
de una pena o esperanza rota.

Solo queda que rota no sea,
las ganas de continuar hacia adelante,

porque la sonrisa también existe,

y con sus caricias vendrá a auxiliar.


¡No todo es el llanto o la risa!


Hay muchas cosas que pueden suceder,
en la vida de los millares de millares,

que la afectan a cada instante;

la esperanza amiga nunca te abandone,
y si una se rompe, ¡que otra se forme!


En movimiento, avanzando;

disfrutando de lo bueno;

pensando como mejorar;

siendo victorioso aunque sea intentando;
hasta, en calma… alcanzar.

Aunque estén las lagrimas,

y el mundo se halla vuelto hostil;

aunque la llaga esté en el peor lugar,

y todo se halla ido,
menos la miseria;

aunque exista un dolor
que no se pueda cambiar.

Con trabajo se puede volver a reír.


Continuar en victoria,

o simplemente sentirse bien;

al menos ten la esperanza de que así sea,
cuando no esté la mano amiga,

cuando en vacío las lagrimas caigan.


La rosa sus capullos,

mostrará alegre y el sol cálido,

con sus tibias caricias acompañará.


Por mas que estén en olvido,

por no mirarlas mas.
¡Sentirlas! aun continúan,

las caricias de la vida.


Permite que el bien vuelva.

septiembre 09, 2009

bLanCoO ii neGrO


mii mOnDoO sE aH dEsTeÑiiDoO, pOcO a pOcO eH caiiDoO eN eL dOoLoOr ii eN eL oOlViiDoO. hE aPrEnDiiDoO a lUcHaR cOnTra eL maÑaNa, siiN emBaRgO mE hE qUeDaDoO siiN eSpEraNzaZ.

bLaNcO ii nEgRoO eS mii CuErPoO, bLaNcO ii nEgRoO eS mii tOrMeNtO... bLaNcO ii nEgRoO sOn miiS diiaS... bLaNcO ii nEgRoO, eS lO uNiiCoO qUe lOgRoO vEr...

nO, La dEsEsPeRaCiiOn nO mE cOnSuMe... aL cOnTraRiiO, siiEnToO qUe viiEnDoO laS cOsaS aSii mE siiEnToO fEliiZ... siiEnToO qUe miiEnTraS tOdO va maL, mii cOraZoOn sOnRiiE... siiEnToO qUe miiEnTraS tOdO eS tRiiStE, nii viiDa sE tOrNa aLeGrE...

miiS oOjOoS sUeLeN mOsTraEsE iiNeXpReSiiVoOs aNtE lOs qUe nO saBeNvEr maS aLLa dE lO teRReNaL. miiS paLaBraS sOoLoO tiiEnEn sEnTiiDoO paRa aQuEllOs qUe saBeN eScUcHaR... miiS sEnTiiMiiEnToOs tiiEnEn vaLoOr fReNte a qUiiEnEs haN aPrEnDiiDoO a dEsCuBriiRmE ...

miiS aLaS dE anGeL dEsaPaReCiiErOn haCe mUcHoO tiiEmPoO, ii aQuElla eScEnCiia iiNoOcEnTe, deJoO dE pReSeNtaRsE. miiEnTraS lOs diiaS aVaNzaN laMeNtaBlEmEnTe, miiS laGriiMaS dE saL dE viiViiR...

qUiiSiiEra nO eXiStiiR, qUiiSiiEra pOdEr aRRaNcaRmE eL aLma dE uN sOoLoO laMeNtO... Quisiera a veces retroceder el tiempo... eN fiiN, mE gUsTaRiia dEsaPaReCeR siiN deJaR uN sOoLoO raStRoO.

septiembre 08, 2009

cOoLoOrEsS.....



gUaRdE miiS pEnaS eN cOoLoOrEs

LaS eMbOtEllE p
aRa qUe nO sE eScaPaRan
,
piiNtE LaS LaGriiMaS dE rOjO
baJoO mii rOsTrO

qUe eSta aZuL,

paRa qUe eL rEfLeJoO dEl ciiElO

lO aCoOja, ii sE eScOnDa.

aMaRiiLLaS eStaN LaS paLaBraS,
dE iiNsUlToOs iiMpReGnaDaS,
paRa qUe eL dOraDoO sOl
LaS haGa bRiiLLaR,

ii aSii eL rEspLaNdOr
llEgUe a tUs oOjOoS.

dE vErDe pInCeLe tReS dOoLoOrEs,
qUe lOs llEve haSta lOs piiEs.

aSii dEsCaLzO,
cOmO mE siiEnToO,

eL paStO laS eScOnDe.
pUrPuRaS qUeDaRoOn miiS maNoOs,
dOnDe sE eScOnDe mii cOraZoOn.
ii LaS mOjE, eN uN riiO,
paRa qUe laS pEnaS cOrriiEraN,

ii nO vOoLviiEraN.

sE hEcHiZaRa
cOn eL caUcE
dE aGuaS viiOlaCeaS,
ii bRiiLLaNtEs.

ii aSii cOmO eL aGua dE riiO,
eN dOnDe lOs cOoLoOrEs,
tUrViiOs, sE rEfLeJaN,

nO vOoLviiEra...
ii cOn eL riiO
ii lOs cOoLoOrEs
sE vaYaN miiS pEnaS.